Parku Ocalałych jeszcze tutaj nie było.

Zatem czas najwyższy!

Nie będę więcej pisać oprócz tego, że niedawno postawiono na szczycie kopca ławkę z siedzącym Janem Karskim.

Resztę informacji  o Parku objaśni obelisk ze zdjęcia.

Przemierzając ostatnio rowerem w kierunku wschodnim ciągle natykałem się w oddali na ten budynek. Zresztą trudno go nie zauważyć, skoro ma 18 pięter (swoją drogą - niezłe widoki muszą być z ostatniego piętra; molocha widać nawet z ul. Pabianickiej).

Ów ten budynek jest chyba najdłużej budowany w Polsce - jako jedna z wielu inwestycji czasów realnego socjalizmu (od 1976 r. - warszawskie metro było budowane krócej). Zakończenie robót planowane jest na przyszły rok. Finalizacja pewnie byłaby szybsza, gdyby nie budowa Centrum Zdrowia Matki Polki (koniec lat 80.) oraz późniejsze problemy finansowe.

Centrum Kliniczno - Dydaktyczne Uniwersytetu Medycznego usytuowane jest między ulicami Pomorską, Mazowiecką a Czechosłowacką. Szpital ma zająć kilka pięter, reszta to będą sale wykładowe, przychodnie i labolatoria.

I pomyśleć, że kiedyś w tym miejscu była krańcówka tramwajowa "Przemyska", a dziś nawet autobusem jest tam ciężki dojazd.

Foto nr 1 - zrobione z ul. Telefonicznej, foto nr 2 - z górki w Parku Baden - Powella.

Na Stokach byłem ostatni raz prawie rok temu wraz z "Spacerownikiem" GW.

Ponieważ to osiedle mnie bardzo przyciaga, postanowiłem wsiąść na rower i zawitać tam ponownie.

A tam - spokój, cisza, sielankowość, dużo zieleni, sunące po jednotorze 43, pyszna woda ze zdroju ulicznego.

I przede wszystkim ta architektura. Jak dla mnie to nadal wymarzone miejsce do życia i każda wizyta powoduje uśmiech i radość.